Pliki Hosts i LMHosts

5/5 - (1 vote)

W sieciach TCP/IP plik Hosts tradycyjnie zawiera listę hostów w sieci lokalnej (włącznie z samym hostem lokalnym). Jeżeli używamy tego pliku jako zbioru nazw hostów, musimy edytować go, gdy dodajemy nowy system do sieci. Kiedy dodajemy system do istniejącej sieci, należy edytować plik Hosts w każdym systemie sieci lokalnej.

Oto przykładowy plik Hosts dla małej sieci LAN:

# Loopback address for localhost
127.1 localhost
# Our hostname and address
10.1.1.2 spain spain.auroral.com
# Others hosts in the local network
10.1.1.1 brazil
10.1.1.3 usa
10.1.1.4 canada
10.1.1.5 england uk
10.1.1.6 greece olympus achaia
10.0.13.4 vala
192.168.34.77 dalton

Wiersze rozpoczynające się od znaku # to komentarze, a więc są ignorowane. Poza komentarzami każdy wiersz ma trzy pola: adres sieciowy hosta w sieci, nazwę hosta i aliasy (lub synonimy) dla tego hosta. Każdy plik Hosts musi zawierać co najmniej dwa wpisy: adres pętli zwrotnej dla celów debugowania (zgodnie z konwencją 127.1) i adres, przez który system lokalny jest znany w pozostałej części sieci. Inne wiersze opisują inne hosty w sieci lokalnej. Po wierszach dla adresu pętli zwrotnej i systemu lokalnego przykładowy plik Hosts zawiera listę adresów sieciowych dla wszystkich innych systemów w sieci lokalnej. Plik może również zawierać wpisy dla hostów, które nie są bezpośrednio w twojej sieci lokalnej (jak to pokazuje ostatni wiersz). Trzem hostom przypisano aliasy (lub synonimy): localhost jest znany jako spain i może być również wywoływany przez jego pełną nazwę spain. auroral.com. Podobnie uk jest synonimem dla england, a olyrnpus i achaia są synonimami dla hosta greece. Nazwa hosta może mieć tyle aliasów, ile chcemy, każdy alias jest oddzielony od poprzedniej nazwy jedną lub kilkoma spacjami. Plik LMHosts ma to samo zadanie mapowania nazw hostów NetBIOS na adresy IP. Ma podobny format jak plik Hosts i jest zapisany w tym samym katalogu. Oto przykład:

10.1.13.1 godot
10.1.13.2 leda
10.1.13.3 demeter
10.1.13.4 vala #PRE #DOM:BOREALIS
10.1.13.5 jama #PRE 192.168.34.77 dalton #PRE
#INCLUDE \\vala\config\lmhosts
#BEGIN_ALTERNATE
#INCLUDE \\dalton\adminbin\lmhosts
#INCLUDE \\priestley\adminbin\lmhosts
#END_ALTERNATE

Pierwsza część pliku pokazuje adresy IP i nazwy hostów dla kilku hostów. Komentarz #PRE, występujący za niektórymi wpisami, to w rzeczywistości dyrektywy wskazujące, że odpowiedni wpis powinien był ładowany wcześniej do pamięci podręcznej WINS i trzymany tam na stałe. Dyrektywa #DOM identyfikuje vala jako kontroler domeny dla domeny borealis. Druga część pliku wstawia zawartość innego pliku do aktualnego pliku LMHosts.

Trzecia część pliku pozwala na redundantne źródła dla dodatkowego pliku zewnętrznego, który jest wstawiany do pliku LMHosts. Dyrektywy #INCLUDE, zawarte wewnątrz dyrektyw #BEGIN_ALTERNATE i #END_ALTERNATE, pokazują inne możliwe źródła dla włączanego pliku (które są, jak zwykle, kolejno sprawdzane).

Obu plików Hosts i LMHosts można używać łącznie z odpowiadającą im usługą rozwiązywania nazw (odpowiednio DNS i WINS).

image_pdf

Statystyczny obraz przestępczości w Polsce

5/5 - (1 vote)

to stara praca magisterska

Wbrew często napotykanym opiniom Polska nie należy do państw o największych wskaźnikach przestępczości ani w skali światowej, ani europejskiej, aczkolwiek w naszym kraju obserwujemy niebezpieczne nasilenie się przestępczości. O takich tendencjach mogą przekonać dane z lat 1994-95. W szczególności zaś:

  1. w ciągu ostatnich 10 lat liczba napadów w Polsce wzrosła z 6.000 do 24.000, a liczba zbrojnych napadów rabunkowych z 10 do 1.000,
  2. Co godzinę ginie 7 samochodów ,
  3. Codziennie zabija się w Polsce 3 osoby, co 4 godziny zgłaszany jest gwałt, co pół godziny popełniany jest rozbój, a częściej niż ½ minuty kradzież z włamaniem,
  4. W roku 1994 znaleziono 122 ładunki wybuchowe, 83 wybuchły.

W roku 1995 nastąpiły pewne zmiany w obrazie przestępczości, o czym świadczą poniższe dane:

W 1995 roku odnotowano w Polsce 974.941 przestępstw, czyli o 7,6% więcej niż w roku ’94. Liczba rozbojów z użyciem broni palnej wzrosła o ponad połowę, skradziono o 20,6% samochodów więcej. Było o 14% więcej rozbojów i kradzieży, o 17% więcej zgwałceń, o 11% więcej bójek. Przy użyciu broni palnej dokonano 54 zabójstw i 38 rewindykacji długów. Ostrzelano różne obiekty 6 razy, uprowadzono 24 osoby. Zarejestrowano 217 napadów na podróżujących samochodami. Odnotowano 117 zamachów bombowych.

Statystyka przestępczości w Polsce na przełomie lat 1991-1997 wyglądała następująco:

Tabela 1

Rok 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997
Przestępstwa stwierdzone  

866095

  

881076

  

81507

  

906157

  

97491

  

897751

  

992373

A oto jak wygląda wskaźnik wykrywalności przestępstw w tych latach:[1]

Tabela 2

Rok 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997
Procent wykrywalności  

48,3%

  

53,1%

  

53,5%

  

54,2%

  

54,2%

  

54,4%

  

53,5%

Natomiast  w pierwszym kwartale 2000 roku polska policja ujawniła więcej niż w roku 1999 przestępstw gospodarczych o 68,5% oraz narkotykowych o 82,8%. Większa aktywność policji w ujawnianiu przestępstw dotyczyła zwłaszcza: przestępstw korupcyjnych – wzrost ujawnień o 51% (odnotowano ich w 2000 roku 290), oraz „piractwa” o 43% (797 przestępstw).

Policja odnotowała o 19,8% więcej przestępstw niż przed rokiem. Wzrost przestępstw stwierdzonych nastąpił niemal we wszystkich kategoriach. Pozytywne tendencje, po raz pierwszy od kilku lat zanotowano w Warszawie, gdzie ogólna wykrywalność wzrosła z 18,3% w pierwszych trzech miesiącach 1999 roku do 23% w 2000 roku,  a wykrywalność przestępstw o charakterze kryminalnym w Warszawie poprawiła się z 15,5% w 1999 roku do 21% w 2000 roku. Przestępczość najbardziej wzrosła w województwach śląskim (o 29%), małopolskim (o 25%) oraz dolnośląskim (o 22%). Równocześnie we wszystkich województwach odnotowano wzrost wykrywalności. Policjanci ujęli 95.300 podejrzanych czyli  o blisko 17% więcej niż przed rokiem.[2]

—

[1] T. Hanausek „Kryminalistyka”, Kraków, 1999r.

[2] Tygodnik „Detektyw Kryminalny” 08.01.2001 roku nr 2 „ABC przestępczości zorganizowanej w Polsce”

image_pdf

Podstawowa konfiguracja TCP/IP

Oceń tę pracę

Parametr TCP/IP, jaki tutaj trzeba podać podać, to adres IP systemu, który jest wprowadzany przez zakładkę IP Address (Adres IP) w Properties okna dialogowego TCP/IP.

Dwa przyciski umieszczone w oknie dialogowym służą do wskazania, czy system ma stały (statyczny) adres IP czy wykorzystuje DHCP do uzyskania adresu w razie potrzeby.

Po wybraniu karty sieciowej z menu Adapter (jeżeli jest zainstalowanych więcej niż jedna w komputerze), określamy adres IP systemu i maskę podsieci, jaka będzie używana w odpowiednich polach. Wielokrotne adresy IP dla karty można określić za pomocą przycisku Advanced… (Zaawansowane…).

Rysunek 12
Źródło własne

Ostatnie pole okna dialogowego Default Gateway (Brama domyślna) jest używane do określenia gatewaya dla połączeń poza siecią lokalną.

Inne zakładki w oknie dialogowym Microsoft TCP/IP Properties są używane jako opcje dla usługi rozwiązywania nazw i routingu.

image_pdf

Funkcje rozwiązywania nazw

5/5 - (1 vote)

Funkcje rozwiązywania nazw są kluczowym elementem w zarządzaniu sieciami komputerowymi, ponieważ umożliwiają przekładanie nazw zasobów, takich jak nazwy domenowe, na odpowiadające im adresy IP, które są używane do komunikacji w sieci. Rozwiązywanie nazw jest niezbędne do efektywnego funkcjonowania systemów informacyjnych, ponieważ pozwala użytkownikom i aplikacjom na korzystanie z przyjaznych dla człowieka nazw zamiast trudnych do zapamiętania adresów numerycznych.

Pierwszą funkcją rozwiązywania nazw jest konwersja nazw na adresy IP. W przypadku systemów, takich jak DNS (Domain Name System), rozwiązanie to polega na zamianie przyjaznych nazw domenowych, jak „example.com”, na adresy IP, które są zrozumiałe dla komputerów i innych urządzeń w sieci. W DNS proces ten odbywa się poprzez zapytanie do serwerów DNS, które zawierają informacje o nazwach i odpowiadających im adresach IP.

Kolejną funkcją jest wspieranie komunikacji w sieci. W sieciach lokalnych i globalnych, urządzenia komunikują się między sobą na podstawie adresów IP, ale w praktyce dla użytkowników czy aplikacji znacznie wygodniejsze jest używanie nazw. Funkcja rozwiązywania nazw pozwala na przekładanie tych nazw na adresy IP, umożliwiając przesyłanie danych w sieci. Na przykład, podczas przeglądania strony internetowej, przeglądarka najpierw rozwiązuje nazwę domeny na odpowiedni adres IP serwera, a następnie nawiązuje z nim połączenie.

Bezpieczeństwo jest kolejną funkcją rozwiązywania nazw. W systemach rozwiązywania nazw, takich jak DNS, istnieją mechanizmy, które pozwalają na weryfikację autentyczności odpowiedzi. Przykładem jest DNSSEC (DNS Security Extensions), które zapobiegają atakom, takim jak DNS spoofing, zapewniając integralność danych i autentyczność odpowiedzi DNS. Dzięki takim mechanizmom, użytkownicy i aplikacje mogą mieć pewność, że otrzymane informacje o adresach IP są prawdziwe i pochodzą z wiarygodnego źródła.

Kolejną funkcją jest dostosowywanie wyników rozwiązywania nazw do lokalnych warunków sieciowych. Dzięki mechanizmom takim jak load balancing czy geolokalizacja, systemy rozwiązywania nazw mogą zwracać różne odpowiedzi zależnie od miejsca, z którego pochodzi zapytanie. Na przykład, w przypadku dużych serwisów internetowych, serwer DNS może zwrócić adres IP serwera, który jest najbliżej użytkownika, aby zoptymalizować czas odpowiedzi i zminimalizować opóźnienia w transmisji danych.

Ostatnią ważną funkcją rozwiązywania nazw jest przechowywanie informacji o nazwach. W systemach DNS, każda domena i powiązane z nią zasoby są zorganizowane w postaci rekordów. Dzięki tym rekordom, serwery DNS przechowują informacje o nazwach hostów, serwerach pocztowych, usługach i innych zasobach sieciowych. Rekordy te umożliwiają szybkie i skuteczne rozwiązywanie nazw, co jest istotne w dużych, rozproszonych sieciach, gdzie liczba zasobów jest ogromna.

Funkcje rozwiązywania nazw są niezbędne do zapewnienia prawidłowego działania sieci komputerowych. Obejmują one konwersję nazw na adresy IP, wspieranie komunikacji, zapewnienie bezpieczeństwa, dostosowywanie wyników rozwiązywania nazw oraz przechowywanie i organizowanie informacji o zasobach sieciowych. Dzięki tym funkcjom, użytkownicy mogą łatwo i bezpiecznie korzystać z sieci, a systemy rozwiązywania nazw zapewniają wydajność i elastyczność, która jest niezbędna w globalnym środowisku internetowym.

Dla wygody polecenia wyższego rzędu użytkownika wykorzystują nazwy hostów do podawania lokalizacji zdalnych maszyn w sieci. Z tego powodu oprogramowanie sieciowe wymaga adresu sieciowego systemu używającego tej nazwy hosta, by wykonać żądaną operację. W ten sposób, gdy użytkownik wprowadzi polecenie takie jak finger chavez@hamlet, pierwszą rzeczą, jaką trzeba zrobić, to zamienić nazwę hosta hamlet na jego adres IP (10.1.2.6). TCP/IP daje dwa sposoby wykonywania translacji adresu z nazwy hosta na IP (proces ten jest także nazywany rozwiązywaniem nazw):

  • Adres IP można znaleźć szukając nazwy hosta w pliku konfiguracyjnym Hosts. W systemach Windows NT plik ten jest umieszczony w katalogu %SystcniRoot%\System32\Drivers\Etc
  • System może poprosić o translacje serwer pracujący jako DNS (Domain Name Service), by od niego dostać adres IP

Ta sama kwestia często pojawia się wtedy, gdy użytkownik wprowadzi polecenie takie jak net view tirzach lub dir\\pele\homes\chavez. Polecenia te są oparte na protokołach SMB i NetBIOS. Operacje NetBIOS mogą uzyskać adres IP dla zadanej nazwy hosta z pliku konfiguracyjnego LHHosts (zapisanego w tym samym katalogu, co plik Hosts TCP/IP) lub przez WINS (Windows Internet Name Service), który zapewnia rejestrację nazwy hosta i usługi rozwiązywania nazw dla NetBIOS. W systemach Windows NT WINS może pracować wraz z DNS, a oba systemy są zintegrowane.

image_pdf

Dodatkowa konfiguracja sieci

Oceń tę pracę

W zależności od przeznaczenia nowego systemu, może zajść potrzeba zainstalowania dodatkowych usług TCP/IP W tabeli pokazałem dostępne usługi sieciowe oferowane przez system operacyjny Windows NT. Elementy oznaczone gwiazdką są instalowane domyślnie. Dowolne z nich można zainstalować za pomocą zakładki Services (Usługi) apletu Network panelu sterowania.

Usługa Opis
BOOTP Relay Agent Pozwala systemowi na przekazywanie pakietów rozgłoszeniowych BOOTP pomiędzy podsieciami (jest to poprzednik DHCP obsługujący zdalne inicjowanie bezdyskowych stacji roboczych)
Computer Browser Obsługa przeglądania sieci w stylu Explorera Windows
DHCP Relay Agent Przekazywanie pakietów rozgłoszeniowych DHCP do zdalnego serwera DHCP w innej podsieci (np. jeżeli router łączy sieci, nie będzie tego robił)
Gateway (and Client) Services for NetWare Dostęp do sieci NetWare
Microsoft DHCP Server Przypisanie adresu IP do żądającego go komputera
Microsoft DNS Server Podanie adresu IP odpowiadającego nazwie hosta (zawiera integrację z WINS)
Microsoft Internet Information Server Udostępnianie różnych usług WWW (zawiera serwer FTP oddzielony w wersji Windows NT 3.5x)
Microsoft TCP/IP Printing Obsługa drukowania do i z obcych hostów TCP/IP przez funkcję LPD
NetBIOS Interface Podstawowa obsługa NetBIOS (wymagane przez niektóre usługi)
Network Monitor Agent Zbieranie danych o wydajności sieci
Network Monitor Tools and Agent Zbieranie danych o wydajności sieci oraz narzędzia do ich oglądania
Remote Access Service Włączenie sieci typu dial-up (w oparciu o PPP lub SLIP)
Remoteboot Service RIP for Internet Protocol Zapewnienie usługi startowania stacji bezdyskowych Włączenie routingu TCP/IP pomiędzy podsieciami Usługi rutingu dla NetWare (IPX)
RIP for NWLink IPX/SPX Compatible Transport Obsługa możliwości RPC (Remote Procedure Call)
RPC Configuration RPC Support for Banyan Obsługa wywołań RPC do komputerów w sieciach Banyan Vines
SAP Agent Wsparcie dla protokółu NetWare SAP (Service Advertising Protocol)
Server System działa jako serwer NT (wykorzystuje protokół SMB)
Services for Macintosh Zapewnienie możliwości podłączenia klientom Macintosh
Simple TCP/IP Services Dodanie usług testowych związanych z TCP/IP:

Chargen, Daytime, Discard, Echo i Quote (mimo nazwy, element ten nie jest potrzebny w większości systemów)
SNMP Service Implementacja protokołu SNMP (Simple Network Monitoring Protocol), używanego przez wiele narzędzi do administrowania siecią
Windows Internet Name Service Usługa rozwiązywania nazw w Microsoft LAN. Tłumaczenie nazw hostów na adresy MAC
Workstation Usługi wymagane przez system pracujący jako stacja robocza (klient SMB)

image_pdf